Loading...
Please wait, while we are loading the content...
Nowy otwór wiertniczy na Bałtyku B5-1/01
| Content Provider | Semantic Scholar |
|---|---|
| Author | Domżalski, Jerzy Pokorski, Jędrzej Mazurek, Andrzej Anolik, Piotr Wagner, Ryszard |
| Copyright Year | 2002 |
| Abstract | W lipcu 2001 r. firma Przedsiebiorstwo Poszukiwan i Eksploatacji Z3o? Ropy i Gazu „Petrobaltic” (PPiEZRiG „Petrobaltic”) rozpocze3a g3ebienie nowego otworu badawczo-poszukiwawczego B5. Otwor zosta3 zaprojektowany przez geologow i geofizykow firmy „Petrobaltic”. Jest on zlokalizowany na strukturze o tym samym symbolu B5 po3o?onej w NE czeœci polskiej strefy ekonomicznej. Otwor wiert. B5 (ryc. 1, 2) jest oddalony o ok. 100 km na po3noc od Gdanska oraz o 45 km na wschod od eksploatowanego z3o?a ropy naftowej B3. Platforma wiertnicza zosta3a posadowiona w utworach czwartorzedu le?1cych na g3ebokoœci 88 m, przy maksymalnym zasiegu g3ebokoœci wod wynosz1cym dla tej platformy 90 m. Trzy nogi platformy zag3ebi3y sie w utworach czwartorzedu na g3ebokoœae oko3o 5 m. Profil osadow z otworu wiert. B5-1/01 przedstawia sie nastepuj1co (tab. 1): Czwartorzed. I3y, mu3y, gliny. Dewon. Dolomity z przewarstwieniami i3owcow, miejscami z soczewkami gipsu, przechodz1ce ku sp1gowi w i3owce i mu3owce z warstewkami piaskowcow drobnoziarnistych i ponownie w i3owce z soczewkami gipsu. Ni?sza czeœae profilu jest zbudowana z i3owcow i mu3owcow dolomitycznych z nielicznymi przewarstwieniami piaskowcow. Sylur gorny. I3owce i i3owce wapniste szare i szarozielone, w gornej czeœci z soczewkami wapieni organogenicznych. Ni?ej warstwa wapieni marglistych ciemnoszarych, zwiez3ych, z drobn1 laminacj1 i3owcow1. W sp1gu ponownie i3owce szare i ciemnoszare, miejscami wapniste, z przewastwieniami mu3owcow wapnistych i soczewkami wapieni marglistych. Sylur dolny. Doœae monotonna seria i3owcow szarych i ciemnoszarych z przewarstwieniami mu3owcow wapnistych. Ordowik. W wy?szej czeœci profilu ordowiku wystepuj1 margle i wapienie margliste, przechodz1ce w i3owce ciemnoszare z wk3adkami margli i wapieni organodetrytycznych. Dolna czeœae profilu to szare i brunatnoczerwone wapienie margliste. W ca3ym profilu liczne s1 powierzchnie rozmyae synsedymentacyjnych. Na rozmytej, erozyjnej powierzchni kambru œrodkowego (luka stratygraficzn1 obejmuje kambr gorny i tremadok) le?1 szare i3owce z glaukonitem i wapienie margliste brunatnoczerwone (arenig). Kambr œrodkowy. W stropie kambru œrodkowego wystepuj1 piaskowce kwarcowe, drobnoziarniste, z wk3adkami i3owcow i mu3owcow, szare z odcieniem be?owym i miejscami z ciemnoszarymi przebarwieniami. Piaskowce te (ryc. 3, przedzia3 1951,0–1990,0, zaznaczone szrafem kropkowym) s1 ska31 zbiornikow1 charakteryzuj1c1 sie œredni1 porowatoœci1 (8–15%) i doœae licznymi pionowymi i skoœnymi spekaniami oraz rozwartymi szczelinami. Objawy weglowodorow stwierdzono na podstawie pe3nej fluorescencji (seledynowo?o3ta, bia3oniebieska) oraz zapisu karota?owego (ryc. 3) i testow z3o?owych. Dolna czeœae kambru œrodkowego jest zbudowana z mu3owcow i i3owcow, przechodz1cych w mu3owce i i3owce piaszczyste z wk3adkami piaskowcow. Kambr dolny. Osady kambru dolnego reprezentowane s1 przez mu3owce piaszczyste, mu3owce, piaskowce drobno-, œrednioi gruboziarniste, jasnoszare, kwarcowe o spoiwie krzemionkowym oraz serie przewarstwiaj1cych sie mu3owcow i piaskowcow. W dolnej czeœci tego profilu wystepuj1 mu3owce i i3owce piaszczyste oraz piaskowce. W stropowej czeœci osadow jest widoczny du?y udzia3 glaukonitu. Piaskowce maj1 nieliczne, pojedyncze pionowe oraz skoœne szczeliny, zabliŸnione bia3ym kalcytem i substancj1 ilast1. Ska3y te s1 zwiez3e, s3abo porowate z pojedynczymi mikrospekaniami. Stwierdzono w nich bardzo s3abe objawy weglowodorow; jest widoczna s3aba fluorescencja (bladoseledynowa) i fluorescencja plamista na œwie?ym prze3amie (?o3ta). Wend (najwy?szy proterozoik). Najstarsze osady przykrywaj1ce pod3o?e krystaliczne, nale?1 prawdopodobnie do najwy?szego (gornego) wendu. S1 to piaskowce œrednioi gruboziarniste z przewarstwieniami drobnootoczakowych zlepiencow szaroczarnych, o luŸnym szkielecie ziarnowym, zawieraj1ce s3abo obtoczone, nieregularne, wrzecionowate, owalne otoczaki piaskowca kwarcytowego jasnoszarego, drobnoziarnistego. Osady s1 zwiez3e, nieporowate, nie spekane, bez objawow weglowodorow i bez fluorescencji. Proterozoik. Ska3y pod3o?a krystalicznego s1 wykszta3cone jako granitoidy metasomatyczne o barwie ciemnoszaroro?owej, o strukturze granoblastycznej i lineacji nachylonej od ok. 5 do 30°. Ska3y te powsta3y w wyniku przeobra?enia gnejsow. Granitognejsy s1 z3o?one g3ownie z kwarcu oraz biotytu, z domieszk1 skaleni potasowych oraz plagioklazow. Ska3y krystaliczne pod3o?a s1 bardzo zwiez3e i poprzecinane nielicznymi, prawie pionowymi spekaniami (80–90°). |
| Starting Page | 589 |
| Ending Page | 591 |
| Page Count | 3 |
| File Format | PDF HTM / HTML |
| Volume Number | 50 |
| Alternate Webpage(s) | https://geojournals.pgi.gov.pl/pg/article/download/14505/12580 |
| Language | English |
| Access Restriction | Open |
| Content Type | Text |
| Resource Type | Article |
