Handelt de huisarts bij ouderen anders dan de NHG-Standaard Incontinentie voor urine adviseert? En zo ja, waarom?

Content Provider	Semantic Scholar
Author	Teunissen, T. A. M. Bosch, Wjhm Van Den Weel, Chris Van Lagro-Janssen, A. L. M.
Copyright Year	2008
Abstract	SamenvattingTeunissen TAM, Van den Bosch WJHM, Van Weel C, Lagro-Janssen ALM. Handelt de huisarts bij ouderen anders dan de NHG-Standaard Incontinentie voor urine adviseert? En zo ja, waarom? Huisarts Wet 2008;51(2)70-5.Doel Achterhalen wanneer en waarom huisartsen bij ouderen anders handelen dan de NHG-Standaard Incontinentie voor urine adviseert.Methode Het onderzoek maakt deel uit van een groter onderzoek naar urine-incontinentie (UI) bij ouderen. Wij nodigden ouderen met ongecompliceerde UI die daarvoor niet eerder behandeld waren maar wel behandeld wilden worden, uit om naar hun eigen huisarts te gaan. Deze vulde na elk consult op een zelfregistratieformulier in in hoeverre hij de richtlijnen uit de NHG-Standaard Urine-incontinentie had gevolgd. De onderzoeker besprak later met de huisartsen de redenen waarom zij van de standaard waren afgeweken.Resultaten In totaal bezochten 19 mannen en 71 vrouwen hun huisarts. Bij de anamnese, het lichamelijk onderzoek en het urineonderzoek hield deze zich op alle punten aan de standaard. Bij de behandeling echter week de huisarts wel af van de standaard. Een zesde van de mannen en vrouwen zag af van behandeling omdat ze de ernst van de UI niet vond opwegen tegen de gevraagde inspanning voor de oefentherapie. Als er sprake was van comorbiditeit ervoeren zowel de huisarts als de patiënt de UI als meer complex, ook al omdat zij moesten kiezen welk medisch probleem de voorkeur kreeg. De huisartsen vonden met name gemengde incontinentie te complex en te tijdrovend om zelf te begeleiden.Conclusie De NHG-Standaard Incontinentie voor urine is goed toepasbaar bij ouderen als het gaat om de anamnese, het lichamelijk onderzoek en het urineonderzoek, maar voor de behandeling geldt dat minder. De drie voornaamste redenen voor dat laatste zijn dat de patiënt de behandeling niet de inspanning waard vindt, dat patiënt en huisarts vanwege comorbiditeit moeten kiezen welke aandoening de voorkeur krijgt, en dat de huisarts de behandeling van UI bij ouderen complex en tijdrovend vindt.AbstractTeunissen TAM, Van den Bosch WJHM, Van Weel C, Lagro-Janssen ALM. Does the GP treat elderly people differently than is advised in the NHG Standard for Incontinence? If so, why? Huisarts Wet 2008;51(2):70-5.Aim To discover when and why GPs deal with patients differently than is advised in the NHG Standard for Urine Incontinence.Method The investigation is part of a larger study of urine incontinence (UI) in the elderly. We invited elderly people with uncomplicated UI, who had not previously received treatment for the condition but did wish to be treated, to go to their GP. After each consultation the GP filled in a self-registration form recording the extent to which he had followed the guidelines contained in the NHG Standard for Urine Incontinence. The researcher later discussed with the GPs why they had deviated from the Standard.Results A total of 19 men and 71 women visited their GP. During the anamnesis, the physical examination and the urine check the GPs kept to the Standard on all points. However the GPs did sometimes deviate from the Standard in the treatment phase. One sixth of the men and women decided not to undergo treatment because they regarded the UI not sufficiently severe to merit the effort they would be required to make in the exercise therapy. When it was possible to identify comorbidity, both the GP and the patient regarded the UI as more complex, also because they had to choose which medical problem was to be preferentially treated. The GPs found mixed incontinence in particular as too complex and time-consuming to treat themselves.Conclusion The NHG Standard for Urine Incontinence applies well to elderly patient where anamnesis, physical examination and the urine check are concerned, but applies to a lesser extent in the treatment. The three main reasons for this are: the patient finds the treatment not worth the effort; because of comorbidity patient and doctor must choose which condition is given preferential treatment; and the GP finds the treatment of UI in the elderly complex and time-consuming.
Starting Page	70
Ending Page	75
Page Count	6
File Format	PDF HTM / HTML
DOI	10.1007/BF03086655
Alternate Webpage(s)	http://repository.ubn.ru.nl/bitstream/handle/2066/73321/73321.pdf?sequence=1
Alternate Webpage(s)	https://repository.ubn.ru.nl/bitstream/handle/2066/73321/73321.pdf?sequence=1
Alternate Webpage(s)	https://www.henw.org/system/files/download/hw0802-70.pdf
Alternate Webpage(s)	https://doi.org/10.1007/BF03086655
Volume Number	51
Language	English
Access Restriction	Open
Content Type	Text
Resource Type	Article