Nowa polityka spójności a problem nierówności społeczno-gospodarczych w Europie

Content Provider	Semantic Scholar
Author	Markiewicz-Halemba, Izabela
Copyright Year	2006
Abstract	pogłębiające się zróżnicowanie regionalne w unii Europejskiej stanowiło podstawę do rozpoczęcia działań mających na celu zwiększenie spójności społeczno-gospodarczej i tym samym poprawę konkurencyjności regionów europejskich. Miernikami zróżnicowania regionalnego są między innymi: produkt krajowy brutto (pKb) per capita, stopa bezrobocia, peryferyjność położenia regionu, poziom rozwoju infrastruktury, gęstość zaludnienia, struktura wiekowa ludności, stopień aktywności zawodowej, struktura konsumpcji, a także struktura gospodarcza (w tym dominacja schyłkowych sektorów gospodarczych oraz rolnictwa). biorąc pod uwagę powyższe czynniki zróżnicowania regionalnego można wymienić następujące typy regionów problemowych występujących w krajach unii Europejskiej1: – regiony peryferyjne, w których dominuje rolnictwo (np. południowe Włochy, irlandia, większość regionów Hiszpanii, portugalii i Grecji, burgenland w austrii oraz część Finlandii); – inne regiony rolnicze (nieperyferyjne), charakteryzujące się większą gęstością zaludnienia oraz usytuowane w pobliżu dużych skupisk urbanistycznych (np. Schleswig-Holstein w niemczech, północna Holandia); – regiony osierocone, o dominującym udziale przemysłów schyłkowych, takich jak: przemysł górniczy, stoczniowy i włókienniczy (np. południowa Walia, północna anglia, Walonia w belgii); – nowe landy – dawne obszary nrD, które ze względu na odmienny system gospodarczy dominujący przez kilkadziesiąt lat w wyniku połączenia niemiec stanęły w obliczu przeprowadzenia poważnych przemian społeczno-gospodarczych;
Starting Page	593
Ending Page	608
Page Count	16
File Format	PDF HTM / HTML
Alternate Webpage(s)	http://ur.edu.pl/pliki/Zeszyt8/43_markiewicz-halemba.pdf
Language	English
Access Restriction	Open
Content Type	Text
Resource Type	Article